İkinci dünya savaşı bittikten sonra, SAM amca (USA) Avrupa’daki kalelerini koruyabilmek amacıyla şu meşhur Marshall yardımlarını, devreye soktu. Kendi yarattığı canavarın (Hitler) Sovyet kar-buzunda bozguna uğramasından sonra, hiç olmazsa bütün Avrupa elden gitmesin diye, ittifak güçlerini oluşturup, Nazi’nin işini bitirdikten sonra da, Avrupa’yı parselledi. Ondan sonra ise, şu bildiğimiz “soğuk savaş” yılları başladı.

Bir rivayete göre, ülkemiz Yunanistan, şu meşhur Marshall yardımlarından, nüfus oranına göre, en fazla payı almış. Fakat o dönemin politikacıları, bu alınan yardımları, ülkenin kalkınması için yatırım yapma yönünde değil de, kendi ceplerini doldurmak düşüncesiyle kullanınca, çilekeş halk da çareyi gurbete, yani Amerika, Kanada, Avustralya, G.Afrika ve daha sonra da sonra Batı Almanya’ya, göç etmekte buluyor.

Peki, neden en son Almanya? Çünkü Almanya, Sam amcadan aldığı yardımların hepsini, o dönemin şansölyesi Konrad Adenauer öncülüğünde,  ülkenin kalkınması için, yatırım yönünde kullanıyor. Bu yatırımların meyvelerini almaya başlayınca da, yabancı iş gücüne ihtiyaç duyuluyor. İşte ondan sonra da, Yunanistan, Türkiye, İtalya, İspanya, eski Yugoslavya ve daha bir sürü ülkeden işçiler, Almanya’ya etti. Bundan sonrası ise, malum…

Ülkemiz Yunanistan’ın bu son aylarda yaşadığı ekonomik kriz, yeni bir göç dalgasını başlatmak üzere. Yapılan bir araştırmaya göre, son zamanlarda 76 bin genç, ülkeyi terk etmek istiyor. Krizden sonra 20 bin kişi, sadece Almanya’ya gelmiş. Yapılan araştırmalardan çıkan sonuç korkunç. Konuyla ilgili sorulara verilen yanıtlarda, her 100 kişiden 72’sinin ülkeyi terk etmek istediklerini ortaya koyuyor. Bunlardan da yüzde 42’si zaten ülkeden ayrılmak için başvurusunu yapmışlar bile… Zengin kesimin ise derdi baksa; onlar kıymetli paracıklarını korumak derdinde. Her şey güllük gülistanlıkken, gel keyfim gel, fakat kriz ortaya çıkınca 22 milyar avrocuk bir kalemde yurtdışında buluverdi kendini. Tabii malum, ülke iflas ederse, paracıkları garantiye almak gerek. Bütün bu gelişmelerden sonra aklıma ilk gelen bizim azınlık insanı oluyor. Değerli üstadım Haki’nin çok sık kullandığı bir deyim geldi aklıma: “Ağlarsa anam ağlar, gerisi yalan ağlar…”.

Bu ekonomik krizin bizim insanımıza etkisi, herhalde daha fazla olacak. Her zaman öyle olmuyor mu zaten? Çoğunluk insanının kötü günleri olunca, bizim insanımızın iyi günleri olacağına inanmak, hayalden de öte diye düşünüyorum. Göçleri görüyoruz, kimse parmak arkasında gizlenmesin.  Halkımızın  göçleri (Türkiye, Almanya vs) bana o çok güzel Yemen türküsünü (Giden gelmiyor, acep nedendir?) hatırlatıyor.

Bu kör olası krizden haliyle daha fazla etkilenecek olan insanımız da göçü düşünürse, Batı Trakya kendiliğinden boşalmış olmaz mı? Tabii hiç kimseye bir şey demeye hakkımız yok. Herkes geçim derdine düşmüş ve nerde karnı doyarsa oraya yerleşmek isteyecektir; bu da insanımızın, en doğal hakkıdır. Ümit edelim ki, ülkemiz bu kötü durumdan bir an evvel kurtulur ve güzel günler tekrar gelir. Ama tabii, bu bir temenni. Tanrı yardımcımız olsun…